Βοήθεια… Δεν αντέχω άλλο να ΖΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΩΩ..!

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Αφορμή για όσα θα γράψω σήμερα είναι το μήνυμα μιας νέας γυναίκας που ζητούσε απελπισμένα βοήθεια για να χάσει βάρος. Διαβάστε και αφήστε το σχόλιο σας.

Ζείτε για να τρώτε ή τρώτε για να ζείτε;

Η πείνα όπως ορίζεται στο βιβλίο “Η Νοημοσύνη Του Σώματος” είναι ένα εντυπωσιακά συχνό μήνυμα του σώματος μας, το οποίο δεν θα περίμενε κανείς να υπάρχει σε ευημερούσες κοινωνίες, όπως η δυτική.

Φαίνεται ωστόσο ότι αυτό το μήνυμα σπάνια δηλώνει γνήσια σωματική πείνα, που απαιτεί άμεσα τροφή.

Πολλές υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε για τους λόγους που κρύβονται πίσω από τα συχνά- και περίεργα- αισθήματα της λαιμαργίας και της πείνας αλλά και της επείγουσας “ανάγκης” να ικανοποιηθούν.

Σπάνια πάντως οφείλονται στην πραγματική ανάγκη.

Βρήκα την συζήτηση από την οποία παραθέσω σχόλια στο e-psychoogy.gr.

Το Μήνυμα Της Στέλλας

Είμαι σε απόγνωση.

Με λένε Στέλλα, είμαι 25 χρονών και νιώθω πως δεν έχω χαρεί την ηλικία μου καθόλου! Μια ζωή είμαι κλεισμένη σε ένα δωμάτιο. Ζω για να τρώω και έχω κουράσει όλους τους ανθρώπους γύρω μου! Έχω δοκιμάσει τα πάντα.

Χάνω 30 κιλά και τα ξαναβάζω! Δεν αντέχω άλλο αυτό το μαρτύριο.

Νιώθω ότι είμαι ένα “μεγάλο βάρος” μέσα στο σπίτι, αφού βλέπω πόσο στεναχωριούνται οι γονείς μου με το πρόβλημα μου. Είμαι 110 κιλά. 1,60 ύψος και έχω σχέση 8 χρόνια με έναν άνθρωπο που τόσα χρόνια ένιωθα δίπλα του γυναίκα και ότι με αγαπάει και με θέλει όπως και αν είμαι.

Πλέον όμως κουράστηκε και ο ίδιος και είναι λογικό αφού μια ζωή υπόσχομαι ότι από αύριο ξεκινάω δίαιτα και ποτέ δεν το κάνω…

Η Πράξη Της Διατροφής Δεν Είναι Ποτέ Κενή Συναισθήματος

Κοπέλα ξαπλωμένη, τρώει γλυκό.Ουσιαστικά είμαστε όλοι συναισθηματικά διατρεφόμενοι.

Τρώμε επειδή πεινάμε, αλλά επίσης τρώμε γιατί ίσως, είμαστε κουρασμένοι, ενοχλημένοι, θλιμμένοι, θυμωμένοι ή ακόμα και χαρούμενοι. Στρεφόμαστε στο φαγητό για διάφορους λόγους και πιο συχνά για ανακούφιση.

Διαβάστε επίσης: Συναισθηματική υπερφαγία. Πώς θα ελέγξετε την πείνα και την βουλιμία.

Η συναισθηματική πείνα, πάντως, δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με το φαγητό. Μπορεί να νιώσουμε καλύτερα εκείνη τη στιγμή, όμως τα συναισθήματα που μας παρακίνησαν να φάμε είναι ακόμα εκεί.

Μάλλον, θα νιώσουμε και χειρότερα από ό,τι πριν, γιατί τώρα πήραμε, αχρείαστα, και περισσότερες θερμίδες από αυτές που χρειαζόμαστε. Ίσως μετά κατηγορήσουμε και τον εαυτό μας για έλλειψη αυτοελέγχου και αυτοπειθαρχίας.

Είναι επίσης εύκολο να αφεθούμε στη συνέχεια σε ένα φαύλο κύκλο κακής διατροφής ως τρόπο να διαχειριστούμε τα συναισθήματά μας, και αυτό να μας οδηγεί όλο και πιο βαθιά στην απώλεια ελέγχου του βάρους μας. (keeadd.gr)

Ποιες Αλλαγές Στην Διατροφή Μας Μπορούν Να Βοηθήσουν;

Εκτός από την αυστηρά ψυχολογική προσέγγιση του προβλήματος, που σίγουρα είναι και η βάση για την αντιμετώπιση του, υπάρχουν και κάποιες διατροφικές επιλογές που μπορούν να βοηθήσουν.

Η διάθεση άλλωστε επηρεάζεται και από την διατροφή.

Οι τροφές μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην ψυχολογία μας και η διατροφή γίνεται σημαντικός κρίκος στην αλυσίδα.

Ο μέσος όρος ζωής θα αυξανόταν αλματωδώς αν τα πράσινα λαχανικά μύριζαν εξίσου ωραία με το μπέικον. (Doug Larson)

Η κυρία Ελίνα Ασημακοπούλου (κλινική διαιτολόγος διατροφολόγος, BSc) προτείνει να εντάξετε στην καθημερινή διατροφή σας τις ακόλουθες τροφές: λιπαρά ψάρια (σκουμπρί, τόνος, σολομός, αντζούγιες, ρέγγα, πέστροφα, σαρδέλες) σουσάμι, ταχίνι, σόγια, λιναρόσπορο, ξηρούς καρπούς, μαλακή μαργαρίνη, χυμούς, κράκερς, δημητριακά ολικής αλέσεως, φρούτα, λαχανικά, συκώτι, αυγά, πουλερικά, γαλακτοκομικά).

Τέλος, είναι πολύ σημαντικό να ακολουθείτε μικρά/συχνά γεύματα και να μειώσετε τα διαστήματα που μένετε νηστικοί-ες και σας οδηγούν σε βουλιμικά επεισόδια. Αν ωστόσο δεν μπορείτε να τα καταφέρετε μόνος-η σας, καλό είναι να ζητήσετε τη βοήθεια ειδικού τόσο σε ψυχολογικό όσο και σε διατροφικό επίπεδο.

Η Απάντηση – Εξομολόγηση Στο Μήνυμα Της Στέλλας

Κάτω από το μήνυμα που διαβάσατε στην αρχή, υπάρχει μια απάντηση από άτομο που αντιμετώπισε με επιτυχία τα ίδια προβλήματα και πασχίζει ακόμα να κρατηθεί έξω από τους πειρασμούς και τον εθισμό στο φαγητό. Σας την παραθέτω:

Αγαπημένη Στέλλα,

Κάποτε για μένα τα κιλά που ήσουν δεν ήταν τίποτα. Κατάφερα να φτάσω τα 132 ναι δε ντρέπομαι να το πω.

Κρίσεις πανικού και ανάγκες φαγητού τρελές. Θυμάμαι έκλαιγα και χτυπιόμουν στο πάτωμα για λίγο φαγητό. Βιαιοπραγούσα στους γονείς μου για να μου δώσουν να φάω. Αυτό το σημείο δεν διαφέρει και πολύ από τους ανθρώπους με εξάρτηση.

Κατάφερα να χάσω τα πρώτα 10 κιλά μέσα σε ένα καλοκαίρι. Έκανα μία καινούρια φίλη και η ίδια με βοήθησε απίστευτα να χάσω. Αφού λέω ξεκίνησα τον αγώνα θα τον συνεχίσω. Η κρίσεις σταμάτησαν, χώρισα με τη σχέση που είχα και συνέχιζα και συνεχίζω να προσπαθώ να γίνω μία αδύνατη.

Μετράω 3 χρόνια απεξαρτημένη από το φαγητό. Δεν πήγα ποτέ σε διαιτολόγο. Ήθελα να το προσπαθήσω μόνη μου. Μη φανταστείς ότι έχω γίνει συλφίδα αλλά είμαι κανονική. Έτσι με λένε πλέον. Αν ο οργανισμός μου δε μου μίλαγε θα έφτανα στάνταρ τα 200.

Συνεχίζω μόνη μου τον αγώνα. Δεν είμαι όπως πριν. Ανακάλυψα πως ήμουν τόσο δοτική που και εγώ από κάπου έπρεπε να πάρω και έπαιρνα μόνο από το φαγητό όχι από τους ανθρώπου. Εξισορρόπησα εμένα και αρχίζω να μαθαίνω το σώμα μου πλέον. Δε με αγαπάω ακόμα αλλά το παλεύω.

Και εγώ ζούσα για να τρώω αλλά τώρα τρώω για να ζω.

Να προσέχεις εσένα. Πρέπει να αγαπάμε τους άλλους αλλά εμάς περισσότερο. Η επιλογή θα είναι πάντα δική σου.

Βγείτε Έξω Και Αγγίξτε Τα Πράγματα Που Υπάρχουν Γύρω Σας. Νιώστε Σαν Παιδί.

Πολύ συχνά το διαρκές αίσθημα της πείνας και της λαιμαργίας σημαίνει ακόμα ότι παραμελείτε επιδεικτικά όλες σας τις ανάγκες, είτε γιατί απλά δεν τις γνωρίζετε, είτε γιατί δεν θέλετε να τις δείτε.

Παρ‘ όλα αυτά, η νοημοσύνη του σώματός σας προσπαθεί συνέχεια να σας δείξει με το μήνυμα της πείνας ότι περιφρονείτε βασικές ανάγκες σας. Κι αυτό γιατί η πείνα είναι η μόνη ανάγκη που εύκολα αναγνωρίζουμε στο σώμα μας.

Μήπως, λοιπόν, έχετε περιορίσει τη λίστα με τις χαρές, τις απολαύσεις και τις ηδονές σε τέτοιο βαθμό, ώστε το φαγητό έγινε η μοναδική σας απόλαυση;

“Αγγίξτε τη φλούδα ενός δέντρου, κρατήστε μία πέτρα στην παλάμη σας. Αν αναρωτιέστε τι θα κερδίσετε από αυτές τις βλακείες, τότε ίσως πρέπει να απαντήσετε και στην σκληρή ερώτηση αν έχει νόημα η ζωή χωρίς ευαισθησία.

Απολαύστε τις χαρές τις καθημερινότητας.

Ακόμα και μικρές συνήθειες όπως ένα μπάνιο πρέπει να μάθετε να τις απολαμβάνετε. Μάθετε ξανά να ακούτε και να βλέπετε, να οσφραίνεστε και να αισθάνεστε με την αφή σας. Γευτείτε τη ζωή, μην αποζητάτε την όμορφη γεύση στο φαγητό μονάχα.” (Gabi Hoffbauer, Η Νοημοσύνη Του Σώματος)

Πόσο Εύκολο Σας Είναι Να Πειθαρχήσετε Στη Δίαιτα Σας;

Αφήστε μου ένα σχόλιο με τη δική σας εμπειρία. Ζήσατε σε κάποια φάση της ζωή σας μια παρόμοια κατάσταση; Μήπως σας διηγήθηκε την ιστορία του κάποιο δικό σας άτομο;

Έχετε να προσθέσετε κάτι που θα βοηθούσε όσους πασχίζουν να χάσουν βάρος και δεν καταφέρνουν να ολοκληρώσουν το πρόγραμμά τους; Η γνώμη σας είναι πολύτιμη! Γιώργος

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

2 thoughts on “Βοήθεια… Δεν αντέχω άλλο να ΖΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΩΩ..!

  1. Γειά σας. Το πρόβλημα μου είναι ότι είχα μια δύσκολη εγκυμοσύνη κ το μώρο μου γεννήθηκε με ενα αισθητικό πρόβλημα στο αυτί το οποίο λύνεται μεν αλλα θα πρέπει να φτάσει 4 ετών. Το λατρεύουμε ειναι ενα υπεροχο παιδι. Όμως εγω δεν μπορω να διώξω τη θλίψη μέσα μιυ για αυτο που του συνέβη. Τρώω και εχω παρατήσει τον εαυτο μου εντελώς. Ζυγίζω 78 κιλα με 163 υψος. Πιο πολυ με απασχολει η παραιτηση που με εχει κυριευσει. Θελω να απεξαρτηθω απο το φαγητο και να νοιωσω παλι ομορφα. Το μονο που σκεφτομαι ειναι ποτε θα λυσουμε το θεμα υγειας. Ειμαι 34 ετων. Δεν μπορω να συνελθω ψυχολογικα κ μονη διεξοδος ειναι το φαγητο. Φοβαμαι οτι εχω παρει την κατω βολτα.

    1. Γεια σου Εύα. Οταν ένα πρόβλημα λύνεται, στην ουσία δεν είναι πρόβλημα. Καταλαβαίνω ότι μετράς τον χρόνο για να περάσει όλο αυτό, όμως με τον τρόπο που το αντιμετωπίζεις, το μόνο που καταφέρνεις είναι να κάνεις τις ημέρες να φαίνονται ατελείωτες.

      Το μωρό σου είναι σίγουρο ότι όταν μεγαλώσει, δεν θα θυμάται τίποτα από τα πρώτα τέσσερα χρόνια του (αυτός είναι ο μέσος όρος σύμφωνα με τις έρευνες για την “έναρξη” της μνήμης μας). Στην ηλικία των τεσσάρων θα αρχίσει να συλλέγει αναμνήσεις από την ζωή του.

      Μην καταστρέφεις την ζωή σου μέχρι τότε. Θα σε χρειαστεί χαμογελαστή και δυνατή δίπλα του. Θα είσαι το πρότυπο του. Αγκάλιασε το μωράκι σου και φρόντισε τον εαυτό σου. Αυτό θέλει από την μαμά του. Θα περάσει ο καιρός γρήγορα και το μικρό σου έτσι και αλλιώς δεν θα θυμάται τίποτα, όπως δεν θυμάται κανένας μας τα πρώτα μας χρόνια.

      Πάρε τον χρόνο σου και βρες τους ρυθμούς σου. Όλα θα πάνε καλά. Είναι στο χέρι σου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *